Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Καινούργια μέρα?

Είναι από τις μέρες που ψάχνω,περιμένω και συνεχίζω να περιμένω διερωτώμενη για το πόσο δύσκολο είναι για τους ανθρώπους γύρω μου να είναι συνεπείς..και μαυτό δεν βάζω στην άκρη τον εαυτό μου.Ότι δίνεις παίρνεις,αυτή είναι η αλήθεια, δεν αντιλέγω,αν όμως καταλήγεις να προσπαθείς μα τελικά κανένας από αυτούς που πραγματικά θα ήθελες να το εκτιμήσουν απλά  σε βάζουν σε μιά στίβα με χαρτιά και σε ξεχνάνε, χωρίς καν να μπούν στη διαδικασία να σου δώσουν λόγο για να σταματήσεις να προσπαθείς...Έκεί δεν θα απογοητευτείς;
Παλιότερα θα έκανα απλά πίσω,θα νευρίαζα και θα έστελνα στο διάολο όλους αυτούς τους δήθεν που σου χαρίζουν τόσο εύκολα όνειρα ενώ δε ξέρουν καν οι ίδιοι τι ζητάνε...σκοπεύω να προσπαθήσω όμως,φυσικά και δεν αναφέρομαι σε κάτι ερωτικό,δε με αφορά πλέων,άλλες προταιρεότητες βλέπεις,διαφορετικοί καιροί..σου αφήνουν μόνιμα μια αίσθηση πίεσης και απορείας..
Αυτή είναι η ζωή όμως,αυτοί είναι οι άνθρωποι,δυστυχώς ή ευτυχώς..βεβαίως υπάρχει και το μικρό μας ποσοστό διαφοράς αλλά κρίμα που είναι τόσο λίγοι..δε ξέρω αν θεωρούμαι απλά ρομαντική,χαζή η αθώα..ξέρω καλά τι συμβαίνει γύρω μου απλά λογικά δεν έχω μάθει ακόμα τον τρόπο που θα πάψει να με ενοχλεί..είδωμεν όπως συνηθίζω να λέω.
Συνεχίζω να ελπίζω,να αγαπάω και να εκτιμώ..ας ελπίσουμε στο καλύτερο,όχι για μένα μόνο,για όλους μας..Καλή μας μέρα λοιπόν!

Δεν υπάρχουν σχόλια: